Gisteren bereikte ons het droevige bericht dat Bennie Mulder plotseling is overleden.
Bennie was sinds 1989 lid van onze vereniging en een man uit het goede hout gesneden. Een toegewijde partner, vader, werknemer en scheidsrechter. Een man van het type: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Een harde werker, bescheiden en zonder poespas.
Nog tijdens de laatste training vertelde Bennie dat hij aan het einde van dit jaar met pensioen zou gaan. Helemaal stoppen met werken zag hij echter niet zitten. “Ik blijf gewoon nog twee dagen per week werken, zolang het leuk blijft,” zei hij. “Die extra vrije tijd krijg ik toch wel vol. Ik ben begonnen met mountainbiken en dat bevalt me erg goed.” En het scheidsrechteren? Dat vond hij ook nog veel te leuk om direct mee te stoppen. “Nog één of twee seizoenen,” zei hij. “Op mijn zeventigste ben ik echt gestopt.”
Samen met drie andere zestigers was Bennie op bijna iedere trainingsavond van de partij. Eerst elkaar sportief en fysiek uitdagen, daarna samen genieten van een drankje in de derde helft. Onderling was het iedere donderdag weer de vraag: wie zit er vandaag bij wie op de trekhaak? Niemand wilde voor de ander onderdoen. Even lekker uit de wind lopen achter je voorganger was lekker, maar deed niet veel goeds voor het ego. Toch hielden de zestigers elkaar uit de wind én scherp. Ze dreven elkaar tot mooie prestaties en genoten zichtbaar van die gezamenlijke uitdaging.
We zien de trainingen nog zo voor ons: de zestigers die voorovergebogen stonden bij te komen van hun inspanningen. “Gaat het, Bennie?” Natuurlijk ging het. En eenmaal in de kleedkamer hadden we de praatjes alweer klaar. Daarna zochten we elkaar op in onze Haven, waar onder het genot van een drankje werd nagepraat over de training, de wedstrijden en alles wat we op en rond de voetbalvelden hadden meegemaakt.
Ook buiten het voetbal om was er genoeg om met elkaar te delen. In Bennies privéleven speelde het nodige en ook daar spraken we openhartig met elkaar over. Dat typeerde hem: oprecht, betrokken en ook gevoelig.
Met Bennie verliezen we een mooi mens, een gevoelige man en een trotse vader. Hij was geliefd bij de voetbalverenigingen waar hij met toewijding en plezier leiding gaf aan ons mooie spelletje. Maar bovenal verliezen wij een zeer gewaardeerd SAO-lid en een fijne vriend op en rond het veld.
We zullen Bennie missen.
Wij wensen zijn familie, vrienden en iedereen die hem liefhad veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.
